พรประภา's profile++:''':''':++@TicK@++:''...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 04 ++เรื่องเกิด ณ ตลาดบางลำพู++เรื่องเกิด ณ ตลาดบางลำพู................
เมื่อเย็นวันอังคารที่ 30 พ.ค. ติ๊กและแอม ได้ชวนกันไปเดินซื้อของที่ตลาดและเซนโทซ่า เมื่อไปถึงก็มีของกินต่างๆมากมายยั่วน้ำลาย และหนึ่งในนั้นก็คือ....บักทุเรียน!!! ณ ร้านค้าบักทุเรียนแห่งหนึ่งในตลาดบางลำพู พ่อค้า+แม่ค้า สองสามีภรรยา ได้พูดเชิญชวนลูกค้าด้วยน้ำเสียงอันฟังแล้วรื่นหู….. พ่อค้า + แม่ค้า : ทุเรียนมั๊ยจ๊ะนู๋?
ติ๊ก + แอม : อ๋อ ค่ะ ก.ก.ละ 25 เหรอคะ? พ่อค้า + แม่ค้า : เอาลูกไหนหละ เลือกเอา ติ๊ก + แอม : เลือกไม่เป็นหรอกค่ะ เอาลูกที่สุกนะคะ ลูกที่เล็กหน่อยนะคะ .........พ่อค้าเลือกลูกที่เล็กที่สุดในร้านมาให้ เอาไปชั่ง 1.8 ก.ก. แล้วยกขึ้นเอาไม้เคาะดูพอเป็นพิธี (ป๊อก ป๊อก ) เอาเป็นใช้ได้ พ่อค้า + แม่ค้า : ลูกนี้หละนะ สุกนะ กรีดแล้วเอาไปแกะที่บ้านนะ
ติ๊ก + แอม : ไม่ดีกว่าค่ะ แกะให้เลยได้มั๊ยคะ ...........พ่อค้าทำหน้าเหมือนไม่พอใจ(กรูกลัวมันไม่ได้สเปคตามที่มันต้องการหวะ!!) พ่อค้า + แม่ค้า : ได้ๆ
............พ่อค้าทำการแกะๆๆๆพูแรกที่มันมีทีท่าว่าจะสุกที่สุกหละนะ.... ยื่นให้ดู พ่อค้า + แม่ค้า : เอาแบบนี้มั๊ย?
ติ๊ก + แอม : ค่ะ .............นั่นคือพูที่สุกที่สุดแล้ว แต่พูต่อมานี่สิยิ่งแย่ไปใหญ่ แทบจะเอาไปทอดได้อยู่แล้ว ขาวโพลนซะ!! ติ๊ก + แอม : ทำไมมันไม่สุกเลยคะ
พ่อค้า + แม่ค้า : มันสุกอยู่ ที่นู๋เห็นมันเป็นแกนทุเรียน ................ติ๊ก + แอม ทำหน้า งงๆ เอ๋อแดก(ทำไงดีวะกรู มันไม่สุกจะกินได้เหรอวะ) ติ๊ก + แอม : เอ่อ.......นี่มันเม็ดมันแล้วนะคะ มันยังขาวอยู่เลย เอาไปทอดได้แล้วมั๊ง!!!
...............ติ๊กพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ ที่เค้าเอาทุเรียนไม่สุกให้แถมยังแกะต่อจนเสร็จอีก พ่อค้า + แม่ค้า : เอ่อ...นู๋ นึกว่าจะพูดหยอกล้อเล่นนี่พูดจริงๆเหรอเนี่ยฮ้า!!
..............แล้วแม่ค้าก็อุทานเสียงดังว่า ป้าดดดดดดดด แม่ค้าร้านอื่น และลูกค้าที่มาซื้อของแถวนั้นได้ยินทั่วกัน พ่อค้า + แม่ค้า : แล้วตกลงอยากได้แบบไหน จะเอามั๊ยเนี่ย เอาไม่เอา ไม่เอาจะเอาไปให้ลูกที่บ้านกิน
..............แม่ค้าพูดขึ้นเสียงทั้งที่ ติ๊กกะแอมยืนนิ่ง (อึ้งแดก!!) อ้าว!! ก็มันประชดว่า จะเอาไปให้ลูกที่บ้านกินนี่นา ได้ทีหละทีนี้ไม่เอามันซะเลยดีก่า เอาไปก็เสียตังค์เปล่า แถมไม่ได้กินอร่อยๆด้วย ติ๊ก + แอม : งั้นไม่เอาค่ะ
พ่อค้า + แม่ค้า : ป้าด!!! มันเป็นอะไรกันนักกันหนาสุกจะเละอยู่แล้วนี่เอ้าดู........ ..................โอ้ยยยยยยย พูดได้ไม่อายชาวบ้าน ไม่อายฟ้าดิน ในมือของเธอถือทุเรียนสีขาว+เหลืองนิด ถ้าได้กัดคงกรอบ!! ป้าคนที่มาเลือกซื้อบักทุเรียนต่อก็หน้าอึ้งๆ แล้วหันมาบอกติ๊กกะแอม ป้าคนที่มาซื้อ : หนีไปเลย ๆ
ติ๊ก + แอม : ค่ะ ..................และแล้วติ๊กกะแอมก็เดินหนีอย่างรวดเร็ว แปลกนะยิ่งรีบเท่าไหร่ก็ยิ่งช้าเพราะมีมอไซด์ขี่มาขวางทาง รถติดอีก ยิ่งออกจากร้านบักทุเรียนช้ากว่าเดิม แล้วได้ยินเสียงแว่วๆมา จากแม่ค้าปากตลาดคนนั้นว่า "อีนักเรียนๆ" อะไรซักอย่างนี่แหละ ไม่หันกลับไปมองอีกเลย *********และแล้วเหตุการณ์นี้ก็จบลงด้วยดี โดยที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บจากหนามทุเรียน!!! แต่จะมีบาดเจ็บก็แต่เจ็บใจที่แม่ค้าคนนั้นทำให้ต่อมอยากทุเรียนดิชั้นฝ่อไปอย่างรวดเร็ว
:>>>เหตุการณ์ครั้งนั้นสอนให้รู้ว่า อย่าเอาฝีปากไปแลกกับหนามทุเรียน!! เดี๋ยเละ!!
Comments (5)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://ponprapa.spaces.live.com/blog/cns!D379679C50816A95!347.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
