วันนี้เป็นวันที่ออกปฏิบัติหน้าที่ในการเก็บข้อมูลตามบ้านต่างๆ และสิ่งที่มันส์สุดๆก็เห็นจะเป็นการทำกับข้าววันนั้นแม่ครัวใหญ่ของเราก็คือพี่อวยพร แกมีพรสวรรค์ในการทำอาหารจริงๆวันแรกๆก็มีการทำตารางจัดเวรกัน ทำกับข้าว ล้างจาน ดีอยู่หรอกแต่วันต่อๆมาก็เป็นแม่ครัวคนเดิมประจำบ้านเราทำเหมือนเดิม วันนี้พวกเราก็มีเรื่องให้แปลกใจอีกเรื่องคือแม่โหลบอกพวกเราว่า มีการรำผีฟ้า เราก็ไปดูบ้านหลังนี้มีเด็กที่ร้องไห้บ่อยๆแล้วก็ร้องนาโดยไม่ทราบสาเหตุเค้าบอกว่าไปหาหมอแล้วหมอก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกันแน่ แล้วเลยหาทางออกโดยการจ้างคณะมารำทรง มีหมอแคนด้วยนะ มีคนรำ มีเด็กที่นอนหลับอยู่บนเบาะ เค้าก็รำส่องโรคดูว่าเป็นโรคอะไรแต่เราดูไม่จบหรอกนะเพราะเราต้องกลับมากินข้าวก็เลยไม่รู้ว่าตอนสุดท้ายเป็นยังไง ตกเย็นมาเราก็กินข้าวอีกและ แปปๆก็กิน ตอนก่อนจะนอนติ๊ก พี่จ๊ะเอ๋ หรั่ง เบริ์ด และน้องออย เล่าเรื่องผีกัน มีทั้ง ผีดุผีจริง ผีปลอม ผีตลก แต่ที่จำได้แน่ก็เห็นจะเป็นเรื่องสุดท้ายที่พี่เอ๋เล่าแกเล่าได้อารมณ์มั่กๆพอจะจบ แกร้องให้เราตกใจอย่างดังว่า “แกนั่นแหละ” ไอ้เราก็ตกใจสุดขีดกระโดดถอยหลัง 1 เมตร แล้วก็หัวเราะกันทั้งวงรู้สึกอายสุดๆ แล้วเราก็เข้านอนนี่แหละจุดคลายแมคนอนไปก็คิดเรื่องผีที่เล่ากันไปพอใกล้จะหลับแล้วรู้สึกเหมือนมีคนมาจับขา ติ๊กสะดุ้งร้องจ๊ากกกกก!! พี่พร พี่เพียว ที่นอนอยู่ข้างๆก็ตื่นตกใจไปกับเราด้วย แล้วรู้มั๊ยว่าที่เหมือนมีคนมาจับขานั่นเป็นอะไร? มันก็เป็นมุ้งที่พัดลมพัดเข้ามาถูกเท้า โธ่…กลัวอยู่ตั้งนานแต่คืนนั้นนอนจับมือกันทั้ง 3 คน หลับสบายเหมือนเดิม

วันที่ 13 ตุลาคม 2548

วันนี้ไปทำบุญทอดเทียนที่วัดโพธ์ศรีกระบาก ซึ่งก็อยู่ไม่ไกลจากบ้านเราเลยพอเสร็จสิ้นเราก็ออกเก็บข้อมูลต่อ พอกลับมาถึงบ้านน้องออยและน้องกล้วยก็พาเราไปเดินสำรวจหมู่บ้านกันประมาณ 10 คนได้มั๊ง เดินไปนากันด้วย ไปเก็บมะขามมากิน เด็กพาเดินข้ามจังหวัดด้วย!!! ก็นาที่เราไปนี้เป็นเขตกั้นจังหวัดสารคามกับกาฬสินธุ์ แต่กว่าจะเดินถึงก็เหนื่อยเหมือนกันนะพอตอนกลับติ๊กก็คิดขึ้นได้ว่าอยากทำตั๊กแตนจากก้านมะพร้าวเราเลยไปขอก้านมะพร้าวมาทำที่บ้าน ถึงบ้านก็มานั่งทำ มีหรั่งนั่งทำด้วย ตั๊กแตน 2 สูตรทำไม่เหมือนกันต่างคนก็บอกเพื่อนๆว่าเคยทำๆแต่พอติ๊กทำเสร็จตัวแลกก็ได้รับคำชมว่าแกทำเป็นปลาดุกเหรอ?????งงเลยเรา สงสัยตั๊กแตนกลายพันธุ์ อีกตัวที่หรั่งทำก็เหมือน…กุ้ง อันนี้ก็ตั๊กแตนกลายพันธุ์อีกเช่นกันครับท่าน สรุปๆที่ทำกันไม่มีอันไหนเหมือนตั๊กแตนเลย แฮ่ๆ ตอนเย็นรำไทยต้านเบาหวานก็คล้ายๆเต้นแอโรบิคแต่เอาท่ารำมาประยุกต์ก็เป็นโครงการหนึ่งที่จัดทำขึ้นติ๊กก็เข้าร่วมโครงการนี้ด้วยแต่รำไม่เป็นหรอกนะ กลับมาช่วยพี่ๆทำอาหารวันนี้ได้รับหน้าที่ให้ผัดมาม่า ก็เลยโชว์ฝีมือสุดฤทธิ์ ผลลัพท์ที่ได้คือคำชม โอ้โห วันนั้นดีใจสุดๆ เอรึว่าเป็นกับเครื่องปรุงมาม่าหว่า!!!!

วันที่ 14 ตุลาคม 2548

วันนี้ก็มีงานให้ออกไปทำอีกแล้วเค้ากะจะไม่ให้เราว่างเลยรึไง(บ่น) ไปสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับผังเครือญาติที่บ้านพ่อผู้ใหญ่ ถามยายทุมมาถึงเรื่องคนเก่าคนแก่ญาติพี่น้องแก แกเก่งมากๆที่ยังจำอะไรได้ดีอยู่ทำให้เราได้ข้อมูลมาครบถ้วนเลย พอเสร็จงานแล้วก็กลับมาช่วยกันทำอาหาร วันนี้พี่ไนซ์ทำผัดเผ็ดปลาดุกที่จะต้องมีใบกะเพราทอดโรยหน้าด้วย ตอนแรกติ๊กรับอาสาทอดเองแต่เบริ์ดบอกว่าจะช่วยก็เลยให้ทำ ผลลัพธ์เป็นไงรู้ปะ?

ก็ไหม้อะดิ อิอิ ตักขึ้นมาตะหลิวสุดท้ายไหม้ มันรีบทิ้งตะหลิวโดยด่วน วันนั้นติ๊กก็ไม่ยอมแพ้ในความเห่ยยยยเหมือนกัน ทำข้าวผัดทั้งไหม้ทั้งเค็มสรุปคือมีเจ้าตัวและไอ้เบริ์ดเพื่อนร่วมชะตากรรมช่วยกันกินแต่ก็ไม่หมดเพื่อนคนอื่นก็เลี่ยงโดยกินข้าวเหนียวแทน แฮ่ๆอายนะแต่อยากเล่าให้ฟัง